Ένωση Εργαζομένων Διακίνησης Εμπ/τίων στις προβλήτες του Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ)
Πειραιάς, 21/05/2026
ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
της 3ης Διεθνούς Συνάντησης Σωματείων Λιμενεργατών στην Κωνσταντινούπολη 18 – 19 Μάη 2026
Οι λιμενεργάτες δεν θα γίνουμε κρίκος στην αλυσίδα των πολέμων τους!
Εμείς, τα σωματεία λιμενεργατών από περισσότερα από 35 λιμάνια της Ευρώπης και της Μεσογείου, που συναντηθήκαμε στην Κωνσταντινούπολη στην 3η Διεθνή Συνάντηση Σωματείων Λιμενεργατών, απευθύνουμε κοινό αγωνιστικό κάλεσμα στους συναδέλφους μας σε κάθε λιμάνι, σε κάθε χώρα.
Η συνάντησή μας πραγματοποιείται σε μια περίοδο όπου οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν με δραματικό τρόπο αυτό που έχουμε ήδη διακηρύξει, τα λιμάνια, οι θαλάσσιοι δρόμοι, οι σιδηρόδρομοι, οι αποθήκες, τα logistics, ολόκληρη η αλυσίδα των μεταφορών, μετατρέπονται όλο και πιο ανοιχτά σε υποδομές πολέμου.
Οι κυβερνήσεις, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και τα μονοπώλια, θέλουν να κάνουν τους εργαζόμενους συνένοχους στη μεταφορά όπλων και πολεμικού υλικού που προορίζονται για τη σφαγή των λαών.
Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη!
Δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Έχουμε ήδη πείρα, κοινές αποφάσεις, πολύτιμες παρακαταθήκες και δεσμούς που σφυρηλατήθηκαν μέσα στον αγώνα.
Η απεργία και η διεθνής μέρα δράσης που οργανώσαμε στις 6 Φλεβάρη, σε 7 χώρες και 20 λιμάνια, αποτέλεσε ιστορικό ορόσημο. Οι λιμενεργάτες έστειλαν ισχυρό μήνυμα ότι δεν δουλεύουν για τους πολέμους των ιμπεριαλιστών.
Απέδειξαν ότι ο συντονισμός δεν είναι απλώς ένα σύνθημα. Μπορεί να γίνει πράξη. Μπορεί να απλωθεί από τον Πειραιά στη Γένοβα, στη Μασσαλία, στην Ταγγέρη, στη Μερσίνα, στο Μπιλμπάο, στην Πασάια, στην Τεργέστη, σε κάθε λιμάνι όπου οι εργαζόμενοι σηκώνουν κεφάλι.
Σήμερα, όμως, οι εξελίξεις απαιτούν να συνεχίσουμε ακόμη πιο αποφασιστικά αυτό που ξεκινήσαμε.
Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή εξαπλώνεται. Η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ συνεχίζεται με τη στήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση ενάντια στο Ιράν, η πολεμική ανάφλεξη στα Στενά του Ορμούζ, οι επιθέσεις σε πλοία, οι αποκλεισμοί, η στρατιωτικοποίηση των θαλάσσιων περασμάτων, όλα δείχνουν ότι οι λαοί και οι εργαζόμενοι σπρώχνονται όλο και πιο βαθιά στην άβυσσο του πολέμου.
Τα ίδια μας τα λιμάνια βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της σύγκρουσης. Θέλουν τα χέρια μας να φορτώνουν όπλα, να υπηρετούν τους στρατούς τους. Θέλουν οι υποδομές που χτίστηκαν με τον ιδρώτα των εργαζομένων να γίνουν βάσεις για επεμβάσεις, αποκλεισμούς, γενοκτονίες και επιθέσεις ενάντια στους λαούς.
Οι κυβερνήσεις μιλούν για «ασφάλεια», «σταθερότητα» και «ελευθερία της ναυσιπλοΐας». Όμως η αλήθεια είναι διαφορετική. Πίσω από αυτές τις λέξεις κρύβονται οι ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων, των εμπορικών διαδρομών, των λιμανιών, των πρώτων υλών και των αγορών.
Πίσω τους βρίσκεται η σύγκρουση ανάμεσα σε ισχυρά καπιταλιστικά κράτη για το ποιος θα κυριαρχήσει στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τα συμφέροντα ή την ασφάλεια των λαών.
Μπροστά σε αυτήν την πραγματικότητα, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να δείξουν εμπιστοσύνη σε εκείνες τις συνδικαλιστικές δυνάμεις που αποδέχονται τους στόχους της «πολεμικής οικονομίας», που παρουσιάζουν την εμπλοκή στους πολέμους ως «ανάπτυξη», «δουλειές» ή «εθνικό συμφέρον», που καλούν τους εργαζόμενους να κάνουν θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους, να στοιχηθούν πίσω από τις ανάγκες των κυβερνήσεων, των εφοπλιστών, των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών.
Την ίδια στιγμή που δισεκατομμύρια ξοδεύονται για εξοπλισμούς, οι εργαζόμενοι στα λιμάνια δουλεύουν με εντατικοποίηση, εξαντλητικά ωράρια, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, εργολαβίες, χαμηλούς μισθούς και έλλειψη μέτρων Υγείας και Ασφάλειας. Πληρώνουν τις συνέπειες του πολέμου, που φέρνει πληθωρισμό και αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων, των καυσίμων και των ειδών πρώτης ανάγκης.
Θυσιάζουν τις ζωές μας για τα κέρδη τους σε καιρό ειρήνης, και τώρα θέλουν να τις θυσιάσουν και στον πόλεμο. Το κόστος των πολέμων τους φορτώνεται πάντα στις ίδιες πλάτες, στους λαούς, στους εργαζόμενους, στους ναυτεργάτες, στους λιμενεργάτες, στους πρόσφυγες.
Απαιτούμε:
- Άμεσο τερματισμό της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού και άνοιγμα ασφαλούς διαδρόμου για την ανθρωπιστική βοήθεια. Τερματισμό του εποικισμού, της κατοχής και του απαρτχάιντ που επιβάλλονται στον παλαιστινιακό λαό και αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, αναγνωρισμένου από τη διεθνή κοινότητα, στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.
- Τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Καμία στήριξη, καμία διευκόλυνση, καμία συμμετοχή στον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο ενάντια στο Ιράν, στον Λίβανο ή σε οποιαδήποτε άλλη ιμπεριαλιστική επέμβαση. Έξω οι στρατιωτικοί στόλοι και οι βάσεις από την περιοχή. Εκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας στους λαούς της Κούβας, της Βενεζουέλας και του Σουδάν, που απειλούνται από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, και καλούμε στην υπεράσπιση της κυριαρχίας των λαών, των πόρων τους, της εδαφικής τους ακεραιότητας, της ειρήνης με δικαιοσύνη και του δικαιώματος αντίστασης και αυτοδιάθεσης.
- Τα λιμάνια να μη χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά όπλων, πυρομαχικών, πολεμικού εξοπλισμού και στρατευμάτων. Καλούμε τα συνδικάτα να δυναμώσουν την επαγρύπνηση, να ενημερώνουν τους εργαζόμενους, να αποκαλύπτουν τα φορτία του πολέμου και να οργανώσουμε μαζική συλλογική αντίσταση με όλα τα διαθέσιμα μέσα που έχουμε δικαίωμα και με τον αγώνα μας.
- Τερματισμό της στρατιωτικοποίησης των λιμανιών και των κρίσιμων υποδομών. Τα λιμάνια ανήκουν στους λαούς και στους εργαζόμενους. Δεν είναι βάσεις του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ ή της ΕΕ, ούτε εργαλεία των εφοπλιστών και των μονοπωλιακών ομίλων.
- Όχι στην πολεμική οικονομία και στους εξοπλισμούς. Τα χρήματα να δοθούν για μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, υγεία, παιδεία, κοινωνικές ανάγκες και προστασία της ζωής και της ασφάλειας στην εργασία.
- Μέτρα Υγείας και Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Ούτε ένας εργάτης νεκρός για τα κέρδη. Τέρμα στην εντατικοποίηση, στις εργολαβίες, στις επικίνδυνες συνθήκες και στην εργοδοτική αυθαιρεσία.
- Συλλογικές συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, σταθερές θέσεις εργασίας με δικαιώματα, πολιτική συνταξιοδότησης με καλύτερες συντάξεις και μείωση του χρόνου εργασίας. Οι τεχνολογικές εξελίξεις, η μηχανοποίηση, η αυτοματοποίηση, η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και η ανάπτυξη των λιμανιών πρέπει να υπηρετούν τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι να οδηγούν στην εντατικοποίηση της δουλειάς ή στην εξαφάνιση των θέσεων εργασίας τους.
Για την ενίσχυση του διεθνούς συντονισμού των σωματείων λιμενεργατών, αποτελεί κοινή μας δέσμευση η ανταλλαγή πληροφοριών ανάμεσα στα συνδικάτα για κοινή δράση, ταυτόχρονες κινητοποιήσεις και απεργιακές πρωτοβουλίες, για την ενίσχυση του μπλοκαρίσματος των πολεμικών φορτίων και των όπλων, καθώς και της αλληλεγγύης σε κάθε σωματείο που δέχεται επίθεση από κυβερνήσεις, εργοδότες και μηχανισμούς καταστολής.
Στη συνάντηση αυτή, τα σωματεία που συμμετείχαν συμφώνησαν, υπογράφοντας αυτή τη διακήρυξη, να καλέσουν σε δεύτερη διεθνή μέρα αγώνα των λιμενεργατών τον Οκτώβρη του 2026.
Από την Κωνσταντινούπολη στέλνουμε το μήνυμα:
- Οι λιμενεργάτες δεν θα θυσιαστούμε για τα κέρδη και τους πολέμους τους.
- Δεν φορτώνουμε θάνατο.
- Δεν μεταφέρουμε σφαίρες, βόμβες και πυραύλους για να σκοτώνονται παιδιά.
- Δεν αποδεχόμαστε να μετατρέπονται τα λιμάνια μας σε πολεμικές βάσεις.
- Οι εργαζόμενοι δεν θα πληρώσουν την πολεμική οικονομία, την ακρίβεια, τους εξοπλισμούς και τα κέρδη των μονοπωλίων.
Η δύναμή μας βρίσκεται στην οργάνωση. Βρίσκεται στα συνδικάτα μας, στις γενικές συνελεύσεις, στις συλλογικές αποφάσεις, στην αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους από διαφορετικές χώρες.
Εμείς, οι εργαζόμενοι στα λιμάνια, ξέρουμε πολύ καλά ότι χωρίς εμάς τίποτα δεν κινείται. Χωρίς τα χέρια μας, τα κοντέινερ μένουν ακίνητα, τα πλοία δεν φορτώνονται, οι πολεμικές μηχανές μπλοκάρονται.
Καλούμε όλα τα σωματεία λιμενεργατών να συζητήσουν αυτή τη διακήρυξη, να δυναμώσουν τα κοινά μας βήματα και να οργανώσουν κοινές δράσεις, να ενισχύσουν τους δεσμούς αλληλεγγύης ανάμεσα στα λιμάνια.
Η ιστορική κινητοποίηση της 6ης Φλεβάρη έδειξε τον δρόμο. Η επόμενη θα κάνει ένα βήμα μπροστά!
Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο!
Λιμάνια των λαών και της ειρήνης – όχι βάσεις των ιμπεριαλιστών!
Υπογράφουν τα ακόλουθα σωματεία:
ΕΝΕΔΕΠ – Ελλάδα
LAB – Χώρα των Βάσκων
Liman-İş – Τουρκία
ODT – Μαρόκο
USB – Ιταλία
